Er zijn van die dagen die je het liefst zo snel mogelijk weer achter je wilt laten,vandaag was weer zo'n dag......zo'n dag dat je weer keihard geconfronteerd word met die kl*te ziekte,de loodzware behandeling en het feit dat ONZE zoon het zo vreselijk moeilijk heeft.
Je word er door de artsen zo goed mogelijk op voorbereid en toch......als de bijwerkingen dan ook daadwerkelijk heftig worden is het weer een klap in je gezicht!
Ik kan niet beschrijven hoe het voelt als je je kind zo beroerd van de pijn ziet liggen,dat bleke koppie met donkere ogen,die vragende ogen van Mam help me......ik word er misselijk van,mn hart doet zeer,mn tranen zitten hoog.
Morgen weer een nieuwe dag.......hopelijk een betere als deze.....
Lieve,lieve Kanjer, ik ben super trots op Jou! Samen komen we er doorheen!!!
Dikke kus!
0 comments:
Post a Comment